برو، برو و اگر خواستي هيچ وقت هم بر نگرد. خدا كند بعدها بتواني اتاقي از آن خودت داشته باشي كه به وقت خستگي به آن پناه ببري..."تو هم براي مردي ايستاده بر لبه ي اندوهي ژرف دعا كن"...